Familie
Willem Mulder was het eerste kind van Willem Arie Mulder en Maria Slaaf. In 1877 trouwt hij met Engelina Hendrika van Driel. Zij is ook in dit graf begraven. Zij krijgen vier kinderen, waarvan er een al overlijdt als hij achttien maanden oud is.

Dé architect van Leiden in zijn tijd
Willem Cornelis Mulder is 23 jaar oud als hij zich in 1873 vestigt als zelfstandig architect. Deze zoon van een Leidse aannemer, in de avonduren geschoold bij Mathesis Scientiarum Genitrix, heeft slechts enkele jaren werkervaring, maar is gedreven, maatschappelijk betrokken en beschikt over een tomeloze energie. In korte tijd heeft hij een goed gevulde opdrachtenportefeuille. Mulder ziet waar de kansen liggen in het zich razendsnel ontwikkelende Leiden. Als een spin in het maatschappelijke web van de stad -hij zit in vele besturen, geeft onderwijs, is lid van diverse verenigingen- en niet gespeend van zakelijk inzicht, weet hij opdrachtgevers uit alle lagen van de bevolking aan zich te binden. Hij bouwt voor arbeiders, middenstanders, industriëlen, hoogleraren, notabelen en adel en wordt architect-adviseur van de Nederlands Hervormde Gemeente. Hij is de ‘huisarchitect’ van diverse grote Leidse industriële ondernemingen en wordt verantwoordelijk voor de omvangrijke restauraties van de Pieterskerk en de Hooglandse kerk.

Mulders stijl is eclectisch. Op stilistisch gebied is hij geen vernieuwer, maar op constructief gebied wel: bouwen in gewapend beton, grote ruimtes overspannen, het is in die periode nog pionierswerk, maar Mulder durft het aan. Zijn bekendste en meest persoonlijke werk is het Volkshuis aan de Apothekersdijk, een gebouw dat symbool staat voor de idealen uit die tijd.

In het hedendaagse Leiden staan nog veel gebouwen van Mulders hand; binnen de singels is het moeilijk om honderd meter verwijderd te blijven van een plek waar hij iets heeft gebouwd of verbouwd.

Bovenstaande tekst is de flaptekst van de monografie ‘De Leidse architect W.C. Mulder (1850-1920)’ geschreven door Marcel Leechburch Auwers en Evelyn de Regt. In 2022 uitgegeven bij Primavera Pers Leiden en aldaar verkrijgbaar.

Ook betrokken bij het ontwerp voor begraafplaats Rhijnhof
Mulder wordt ook betrokken bij de inrichting van begraafplaatsen in Leiden, waaronder Rhijnhof. Voordat daar in 1910 de eerste begrafenis plaatsvindt is de Nederlands Hervormde Kerk Leiden al meer dan tien jaar bezig om een nieuwe begraafplaats te stichten. Waar is daarvoor ruimte Leiden? Al vanaf 1897 doet Mulder voor de Kerk oriënterend onderzoek naar een geschikt stuk land. Uiteindelijk valt de keuze op buitenplaats Rhijnhof. Mulder krijgt eind 1908 de opdracht het terrein op te meten en in tekening te brengen. Een paar maanden later presenteert hij een ontwerp voor de inrichting van de begraafplaats. Ook heeft hij de “hoofdleiding” van de uitvoering. De jaren na de ingebruikname van de begraafplaats in 1910 worden diverse uitbreidingen gerealiseerd, alle naar ontwerp van Mulder. De Commissie van fabricage en inwendig beheer van de Nederlands Hervormde Kerk Leiden is zeer tevreden. Zij tekenen in 1918 op:

Alles ziet er prachtig uit en doet aan de ontwerper van het plan, de architect W.C. Mulder, alle eer aan.

In 2026 eindelijk een monument op zijn graf
In 1920 wordt Mulder op het door hem zelf ontworpen Rhijnhof ter aarde besteld in graf 310. Op dit graf wordt geen monument geplaatst, ook niet als in 1943 Mulders echtgenote Engelina Hendrika van Driel in het graf wordt bijgezet. Tijdens de presentatie van bovengenoemde biografie van Mulder aan toenmalig burgemeester Lenferink wordt het idee geboren om alsnog een grafmonument te laten ontwerpen. Aldus geschiedde. Vanaf 2026 staat er een monument op het graf met daarop een afbeelding van een van Mulders bekendste werken: het Volkshuis. Voor het gedenkteken is een zgn. ‘circle stone’ gebruikt: een hergebruikt grafmonument als duurzaam alternatief voor een nieuwe steen uit bijvoorbeeld India of China. Het is ontworpen door Nina Kleingeld van Stikstof Studio en uitgevoerd door Keuzekamp & Marcelis gedenktekens. Het kwam mede tot stand met een financiële bijdrage van de gemeente Leiden.